بیشتر تبلیغهای ساعت لوکس، روی ساعت زوم میکنن: جنس، موتور، دقت. پتک فیلیپ سالهاست یه کار دیگه میکنه؛ روی پدر و پسر، مادر و دختر زوم میکنه. و یه جمله که یکی از معروفترین جملههای تاریخ تبلیغات لوکس شده.
کمپینی که ساعت رو نشون نمیداد
پاییز ۱۹۹۶، پتک فیلیپ با آژانس لندنی Leagas Delaney کمپینی به اسم «نسلها» (Generations) راه انداخت. محور کمپین ساعت نبود؛ رابطه بود. عکسهای سیاهوسفید از والدین و فرزندان، و پیامی دربارهی پیوندی که قرار بود از یه نسل به نسل بعد برسه.
جملهای که قیمت رو عوض کرد
معروفترین جملهی این کمپین، این بود: «تو هیچوقت واقعاً مالک یه پتک فیلیپ نیستی؛ فقط برای نسل بعد ازش نگهداری میکنی.» کنارش، شعار «سنت خودت رو شروع کن».
این جمله کاری با مشتری میکنه که هیچ مشخصات فنیای نمیتونه: سؤال «این ساعت برای من چقدر میارزه؟» رو تبدیل میکنه به «این ساعت برای خانوادهم چی معنی داره؟»
روانشناسی پشتش: میراث و نسل بعد
اریک اریکسون، روانشناس رشد، از مرحلهای تو بزرگسالی حرف میزنه به اسم «زایندگی» (Generativity): نیاز به اینکه چیزی از خودمون برای نسل بعد باقی بذاریم. این نیاز، تو سنینی که معمولاً مشتریهای ساعت لوکس توش هستن، خیلی پررنگه.
پتک فیلیپ مستقیم با همین نیاز حرف میزنه. خرید یه ساعت گرون، دیگه یه خرج شخصی نیست؛ یه کار برای بچههاست. و توجیه یه خرج برای بچهها، برای مغز خیلی راحتتر از توجیه یه خرج برای خودمونه.
از «خرج» به «سرمایه»
وقتی بازهی زمانی یه خرید از چند سال به چند نسل کش بیاد، قیمت تقسیم بر زمان خیلی کوچیکتر به نظر میرسه. این همون بازتعریف زمانیه که یه هزینهی سنگین رو به یه سرمایهی ماندگار تبدیل میکنه.
درسی برای کسبوکار کوچیک
یه فرشفروش که از «فرشی که به نوههات میرسه» حرف میزنه، یه طلافروش که برای هر قطعه یه کارت با تاریخ و داستان میده، یا یه عکاس که آلبوم خانوادگی رو «یادگاری برای نسل بعد» معرفی میکنه، داره همین زبون رو به کار میبره.
سؤال اینه: محصول تو چه چیزی رو برای آیندهی مشتری نگه میداره؟ اگه جوابی داره، از اون حرف بزن، نه فقط از قیمتش.