ردبول تو تبلیغاتش تقریباً هیچ‌وقت نمی‌گه طعمش چطوره یا چی توشه. به‌جاش آدم‌هایی رو نشون می‌ده که دارن از هواپیما می‌پرن، با موتور از کوه پایین میان یا با ۳۰۰ کیلومتر سرعت تو پیست می‌رونن. این یه انتخاب تصادفی نیست.

پرشی که ۸ میلیون نفر زنده دیدن

اکتبر ۲۰۱۲، فلیکس بامگارتنر از یه کپسول در ارتفاع حدود ۳۹ کیلومتری زمین پرید و تو سقوط آزاد از سرعت صوت هم رد شد. اسم پروژه «Red Bull Stratos» بود و میلیون‌ها نفر همزمان پخش زنده‌ش رو روی یوتیوب تماشا کردن.

تو اون چند دقیقه هیچ‌کس درباره‌ی کافئین یا شکر حرف نزد. ولی همه‌ی دنیا یه لوگوی قرمز و آبی رو روی کپسول، لباس و پرچم دیدن؛ کنار یکی از هیجان‌انگیزترین لحظه‌های اون سال.

یه نوشابه با شبکه‌ی رسانه‌ای

ردبول سال ۲۰۰۷ یه شرکت کامل به اسم «Red Bull Media House» راه انداخت که فیلم، مستند، مجله و پخش زنده تولید می‌کنه. کنارش تیم‌های فرمول یک، باشگاه‌های فوتبال و صدها ورزشکار حرفه‌ای رو هم پشتیبانی می‌کنه.

یعنی ردبول به‌جای اینکه فقط برای پخش آگهی پول بده، خودش محتوایی می‌سازه که مردم با میل خودشون دنبالش می‌گردن و برای دیدنش وقت می‌ذارن. نتیجه؟ ردبول تو سال ۲۰۲۴ بیش از ۱۳ میلیارد قوطی در دنیا فروخت.

روان‌شناسی پشتش: اسناد نادرست برانگیختگی

سال ۱۹۷۴ دو روان‌شناس به اسم داتون و آرون یه آزمایش معروف انجام دادن: مردهایی که از یه پل معلق لرزون و ترسناک رد می‌شدن، خانم مصاحبه‌گری رو که سر پل دیده بودن جذاب‌تر می‌دونستن تا مردهایی که از یه پل محکم و آروم رد شده بودن. چرا؟ چون بدنشون از ترس برانگیخته بود و مغز این تپش قلب رو اشتباهی به «جذابیت» نسبت داد.

به این پدیده می‌گن «اسناد نادرست برانگیختگی». مغز وقتی هیجان رو حس می‌کنه، دنبال یه دلیل براش می‌گرده و گاهی نزدیک‌ترین چیزی رو که جلوی چشمشه انتخاب می‌کنه. ردبول دقیقاً همین‌جا قرار می‌گیره: تو اوج آدرنالینِ تو، لوگوش جلوی چشمته.

ردبول نوشابه نمی‌فروشه، حس می‌فروشه

وقتی صدها بار هیجان، شجاعت و «فراتر رفتن از حد» رو کنار یه برند ببینی، ذهنت کم‌کم این دو تا رو به هم می‌چسبونه. شعار «ردبول بهت بال می‌ده» هم دقیقاً همین رو می‌گه: این قوطی، بلیت ورود به اون حسه.

برای همینه که خیلی‌ها ردبول رو به‌خاطر طعمش نمی‌خرن؛ به‌خاطر اینه که حس می‌کنن جزو همون آدم‌های پرانرژی و جسورن.

درسی برای کسب‌وکار کوچیک

لازم نیست کسی رو از فضا پایین بندازی. سؤال اینه: مشتری تو اوج کدوم حس خوبش با تو روبه‌رو می‌شه؟ باشگاه ورزشی می‌تونه لحظه‌ی رکورد زدن رو جشن بگیره و ثبتش کنه. کافه می‌تونه میزبان شب‌های موسیقی یا مسابقه‌ی بازی‌های فکری باشه.

هر جا مشتری هیجان‌زده، خوشحال یا مفتخره و برند تو اونجاست، مغزش بخشی از اون حس رو به تو نسبت می‌ده. به‌جای اینکه فقط از محصولت حرف بزنی، تجربه‌ای بساز که مردم بخوان درباره‌ش حرف بزنن.

پرسش‌های پرتکرار

چرا ردبول این‌قدر خرج ورزش‌های خطرناک می‌کنه؟

چون هدفش فروش یه حسه، نه یه نوشیدنی. وقتی لوگوی ردبول همیشه کنار لحظه‌های پرهیجان دیده بشه، مغز مخاطب بخشی از اون هیجان رو به برند نسبت می‌ده و ردبول به نماد انرژی و جسارت تبدیل می‌شه.

اسناد نادرست برانگیختگی یعنی چی؟

یعنی مغز برانگیختگی بدن (مثل تپش قلب یا هیجان) رو اشتباهی به یه عامل نزدیک نسبت بده. آزمایش پل معلق داتون و آرون (۱۹۷۴) معروف‌ترین نمونه‌ی این پدیده‌ست.

یه کسب‌وکار کوچیک چطور می‌تونه از این ایده استفاده کنه؟

با ساختن یا همراه شدن با لحظه‌های پرحس مشتری: جشن گرفتن موفقیت‌هاش، برگزاری رویداد، یا تجربه‌ای که خاطره بسازه. هر جا مشتری حال خوبی داره و برند تو حاضره، اون حس به برندت گره می‌خوره.

منابع